Straalangst

Vandaag even geen schrijftips maar een waargebeurd verhaal om je (hopelijk) te inspireren.

Afgelopen donderdag stond ik namelijk voor 1200 man bij een seminar van 365 dagen succesvol mijn verhaal te vertellen over het publiceren van mijn boek An Impossible Truth (hier te koop!) en het starten van deze website.

Als je het filmpje ziet, denk je wellicht: ‘Jee, wat staat ze daar relaxt haar verhaal te doen.’

Tot een paar minuten voor het moment dat ik het podium opklom was ik allesbehalve relaxt… Graag vertel ik je het hele verhaal, on – en off stage. Lees je mee?

De stap om tot publicatie over te gaan maakte ik in juni 2016. Het eerste jaar 365 dagen succesvol hielp mij tot dat besluit te komen want ik ontdekte het vuur in mij voor het schrijverschap. Wie was ik om mijn Fantasievolle Verhalen de wereld te onthouden? Als ik koos voor publicatie, dan koos ik voor dat stuk in mijzelf die een Fantastische Schrijver was (en is). Het voelde goed en tegelijkertijd realiseerde ik me dat het niet bij alleen publicatie zou blijven; ik zou het als eerste stap naar een grotere Missie zien. Het helpen van andere mensen om ook hun Fantastische Verhalen op papier te krijgen. Met de slogan ‘Nooit meer een onafgemaakt verhaal onderin je bureaula’ startte ik deze website op, terwijl ik tegelijkertijd ook de serie, waarvan An Impossible Truth de eerste was, onder de loep nam.

Het waren drukke maanden. Vele keren wilde ik opgeven. Het verhaallijn klopte telkens niet en ik moest hele stukken herschrijven. Meerdere keren. Ik heb een professionele Amerikaanse redacteur in dienst genomen om mijn verhaal van voor tot achteren kritisch door te nemen. Daaruit kwamen veel taalfoutjes, want tja, het Brits Engels en het Amerikaans Engels gooi je als Niet-Engelse nu eenmaal snel door elkaar. Keuzes maken; gaan we voor Brits of Amerikaans? Ga ik zelf de boekkaft ontwerpen of huur ik er toch iemand voor in? Kiezen voor een professionele designer was het beste wat ik kon doen, maar dat heeft me ook een goede duit gekost. Hoe ga ik dat betalen? En dan nog de vraag: bij wie en hoe ga ik het boek uitgeven?

Ik ben maanden bezig geweest een uitgeverij te vinden in Amerika die mijn boek wilde uitgeven. De één na de andere afwijzing volgde. De moed zonk me in de schoenen. Zou dit boek er ooit komen?

En toen besefte ik dat ik de macht in eigen handen heb. Denk in mogelijkheden, niet in beperkingen. Er is de mogelijkheid om onder eigen beheer uit te geven. Geen gedoe met uitgeverijen, geen gedoe met wachten, wachten en nog eens wachten.

De belemmerende overtuigingen dienden zich aan; onder eigen beheer uitgeven – daarop zit een stigma. En geen positieve. Want iedereen kan uitgeven en daardoor zijn er behoorlijk wat slechte boeken te vinden in deze wereld. Zou mijn boek nog wel opvallen tussen al die boeken?

Onder eigen beheer betekent dat je ook zelf je eigen marketing moet doen. Tjeetje, daar had ik nog nooit brood van gegeten. Hoe moest dit? Wie kon ik hierover benaderen? Google was een grote hulp. Ik heb uren zitten lezen en onderzoeken op allerlei websites voor zelf uit te geven boeken. Tips gelezen en vragen gesteld aan andere auteurs die al een paar stappen verder dan ik waren.

En ondertussen bezig met de notities van de redacteur (en dat waren er best veel), het boek opnieuw laten lezen door proeflezers (in totaal zo’n 7 x) en ook proberen wat tijd vrij te maken voor mijn schrijfcoachingswebsite. Het was maar goed dat ik op dat moment werkeloos was, want ik had al die tijd wel nodig!

In juni sprak ik David aan om hem te vertellen dat ik een viermomentje wilde delen met hem en Arjan. Het leek me tof om dit bij het relatieweekend te doen, want dan zou het boek net uit zijn. Ook vertelde ik hem over deze website. Na een paar keer contact te hebben gehad met zijn team, bleek uiteindelijk dat het niet zou lukken om bij het relatieweekend dit momentje te plannen. Maar er was een oplossing: men schatte mijn verhaal zo op waarde dat het paste bij de dag over A-spelers. Je doel stellen en het waarmaken – een echte A-speler’s mentaliteit. “We willen graag dat je je verhaal op het podium doet en daar ook het boek aan David en Arjan overhandigd. Lijkt dat je wat?” Met een piepstemmetje (voor mijn gevoel dan) heb ik toegestemd.

Natuurlijk leek me dat FAN-TAS-TISCH en tegelijkertijd bombardeerde de saboteur in mij me met allerlei belemmerende overtuigingen: Maar wat als het boek niet verkoopt, ben ik dan nog wel een A-speler? En wat als ze me vragen gaan stellen, en ik sta daar te hakkelen, of nog erger: ik barst van de zenuwen in huilen uit? En (die stereotypische vrouwen-vraag): wat moet ik aan doen??

Twee maanden heb ik geprobeerd die overtuigingen kalm te houden, ze tegen te spreken, ze te negeren of te bevechten. De week voor 7 september was ik een zodanige brok met zenuwen dat ik op het punt stond om alles af te kappen. Waarom zou ik als zo’n angstig meisje (want zo voelde ik me) mijzelf dit aandoen en daarbovenop ook nog als een slecht voorbeeld voor 365 op dat podium klimmen? Het moge duidelijk zijn: de belemmerende overtuigingen zaten op een hoogtepunt.

Het hielp me erover te spreken met de mensen in mijn fijne netwerk. Iedereen gaf me andere inzichten en op de dag zelf, werd ik enigszins overmand door rust. Ik kan het niet anders verklaren. ‘Petra,’ zei ik tegen mezelf, ‘je gaat dit gewoon doen. Of het nu gaat lukken of niet, of het nu mooi wordt of niet, of het nu een inspirerend verhaal wordt of niet, jij gaat dat podium op, met je boeken en je doet je stinkende best.’

Dat moment dat David zei “Petra van der Ploeg, waar zit je?” stak ik resoluut mijn hand in de lucht, riep: “Hier!” en ben met twee van mijn boeken het podium op geklommen. Het resultaat zie je in het volgende filmpje. Het is er ééntje van meerdere filmpjes en foto’s die gemaakt zijn (dank je wel Janet, Scarlett, Anita en Sandra) en ik ben er supertrots op hoe ik overkom en wat ik heb verteld. Ook al herinner ik me er maar weinig van – I F*CKING DID IT!

Met dank aan David en Arjan en hun fantastische team, dat zij dit hebben mogelijk gemaakt en de deelnemers van het jaarprogramma voor hun ontzettend warme enthousiasme en steun. Ik voel me trots, dankbaar en nederig met jullie allemaal in mijn netwerk.

Hier vind je nog een ander filmpje. Gewoon, omdat het zo’n TOF moment was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *