Hoe creëer je een episch liefdesverhaal?

Hij zag haar en zijn hart ging sneller slaan. Liefde. Voor de meeste boeken een essentieel onderdeel van het verhaal. Hoe creëer je een episch liefdesverhaal? En wat als je zelf nog nooit dat soort liefde hebt ervaren? Kun je dan wel een verhaal schrijven dat over liefde gaat?
Het antwoord is simpel: ja. Maar of het gemakkelijk of moeilijk wordt, hangt helemaal van jou af. In dit blog geef ik je een paar do’s en don’ts.

Realistisch
We kennen allemaal die Harlequin boekjes wel. De slanke jonge dame, die denkt dat ze niet mooi genoeg is voor de gespierde en zelfverzekerde man.
Ze gooit zichzelf in zijn armen en aan het eind van het boek houden ze van elkaar en laten ze elkaar nooit meer gaan.
Net een Disney sprookje niet waar? Maar is het realistisch? Hardly.
Liefde gaat niet over (doornloze) rozen. Wil je een realistisch verhaal, dan zul je realistische mensen moeten neerzetten. Mensen met tekortkomingen, zoals hun verwaande trots of laag zelfbeeld. Een jonge vrouw die wordt omschreven als een “slanke vrouw” met “prachtig golvend blond haard” en “sprankelende blauwe ogen” lijkt niet het type dat niet zou weten dat ze mooi is. En toch wordt het hoofdpersonage vaak zo neergezet.*
Waarom? Omdat het duidelijk om een fantasie gaat. Omdat het gemakkelijk wegleest. Of omdat het gewoon gemakkelijk is.
Ik daag je uit echte mensen te gebruiken als hoofdpersonage in jouw verhaal. Vrouwen met een paar pondjes te veel. Mannen zónder sixpack. Gewone mensen net zoals jij en ik.

*Mijn haren gaan hier recht van overeind staan. Ik bedoel; KOM OP, hoofdpersonage. Heb je jezelf wel eens in de spiegel gezien? En dan zeker ook nog wakker worden met je haar perfect in orde, lekker ruikend, ja natuurlijk, super realistisch. Grmmfff…

De ontmoeting
Te vaak lees ik een verhaal waarbij de hoofdpersonages elkaar tegenkomen en het is meteen liefde op het eerste gezicht. Natuurlijk is er nog wel wat ‘gedoe’, maar je weet als lezer eigenlijk wel dat dat geen groot drama is; ze twee personages komen absoluut bij elkaar. Lekker voorspelbaar. Moet toch zeker kunnen in een boek?
Oh ja, als je daarvan houdt, schrijf vooral door.
Maar wil je je lezers op het puntje van hun stoel zetten, zich afvragend hoe deze twee ooit bij elkaar kunnen komen, lees dan vooral even verder.

Geef het tijd
Ik las ooit eens een boek waarbij de twee hoofdpersonages tijdens de tweede keer dat ze elkaar zagen al “Ik hou van jou” zeiden. Dat was zo’n afknapper voor mij dat ik het boek direct heb weggedaan.
“Ik hou van jou” is iets wat hoort te groeien. Misschien dat je op een tweede date al wel kriebels voelt, maar dat is geen “Ik hou van jou.” Liefde heeft tijd nodig. Neem die tijd. Speel in op andere zaken in jouw verhaal. Creëer obstakels waardoor er twijfel ontstaat bij jouw lezer of de twee personages ooit bij elkaar zullen komen. Zorg er natuurlijk wel voor dat het geloofwaardige obstakels zijn. En wees voorzichtig met het gebruik van verschillende vertelperspectieven. Immers, wanneer het op de liefde aankomt is Less Is More van toepassing!

Liefde dat past bij de karakters
De meeste mensen zijn op zoek naar vertrouwen voordat ze een stap verder gaan met een potentiële partner. Vooral als je je hoofdpersonages als introvert omschrijft, is het niet logisch om hen meteen het bed in te laten duiken met een ander.
Jij als schrijver kent jouw karakters het beste*. Jij weet hun sterke en zwakke punten. Laat de situaties, waarin ze terechtkomen, daarop aansluiten. Lees een geschreven scène terug en vraag je je af: “Is dit wat deze persoon zou doen? Komt deze persoon zo goed uit de verf, zoals ik hem/haar bedoeld had?”

*En zo niet, leer ze kennen. Dit blog over karakters kan je daarbij helpen!

Een dosis drama
Geen één liefdesverhaal is zonder drama. Conflict is goed voor de lezer. Het raakt hun hartsnaren. Tenminste, als je het verhaal juist weet te vertellen.
Één van de eerste verhalen die ik schreef was super dramatisch. Er gebeurde echt vanalles: mijn hoofdpersonage werd ontvoerd, viel om de haverklap flauw, moest gered worden, werd aangevallen enzovoorts, enzovoorts. Ik vond het heerlijk om al die drama te schrijven, want ik voelde me op dat moment in mijn leven ook niet bijzonder prettig. Het was een manier om alles van me af te schrijven. Hoe erger de situaties die mijn hoofdpersonage moest doormaken, hoe beter ik mijn eigen situaties kon relativeren. Je zou kunnen zeggen dat het voor mij therapeutisch werkte.
Dat verhaal zal echter nooit gepubliceerd worden, want het is niet realistisch en het overgrote publiek zal het verhaal niet eens uitlezen.*
Drama is iets wat hand in hand gaat met liefde, maar het kan niet de boventoon voeren als je een liefdesverhaal schrijft.

* En bezorgt waarschijnlijk ook nog eens braakneigingen. Dat deed het wel voor mij toen ik het jaren later nog eens terug las hahaha.

Geef ze een doel
Een verhaal waarbij het hoofddoel is om twee personages bij elkaar te laten komen, komt vaak erg vlak over. Het leven is zoveel meer dan alleen het vinden van liefde. En ook dat is niet eens noodzakelijk. Denk maar aan al die mensen die single door het leven gaan en geen behoefte voelen om een liefde in hun leven te hebben. Hebben zij daardoor een minder leven dan iemand die wel op zoek is naar de liefde?
Nee natuurlijk niet!
Zorg er dus voor dat jouw hoofdpersonages meer hebben dan alleen de drang naar liefde. Laat ze vol passie in hun tuin aan het werk zijn, of elke zondagochtend vroeg over de heide lopen met hun fotocamera in de aanslag om de dieren te fotograferen. Laat ze blij worden van sporten in groepsverband, of koekjes bakken met de kinderen van de buren.

Leef je in
De beste manier om de liefde tussen twee personen goed over te laten komen is, door je in te leven in hun verhaal. Dit kan door je eigen ervaringen in het verhaal te gebruiken, je te bedenken hoe je je toen voelde, wat je toen deed en hoe de ander daarop reageerde.

“Maar Petra, ik heb niet het soort ervaring waarover ik wil schrijven? Wat nu?” Geen zorgen! Je brein is een kado hierin. Je kunt je gaan inleven in hoe het zou zijn. Doe je voorwerk. Ga lekker romantische films kijken, lees een romantisch boek. Let op wat er gebeurt als je voelt dat je wordt meegesleept in het verhaal. Stel je voor hoe het zou zijn als jij in de schoenen stond van dat hoofdpersonage? Wat zou zijn doen? Hoe zou jij je voelen? Fantaseer er maar op los en begin te schrijven!

Door je in een liefdesverhaal te richten op de personen, in plaats van op de liefde tussen hen, maak je het verhaal authentieker en realistischer. En je lezers zullen er van smullen!
Fantastisch schrijfplezier gewenst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *