Diversiteit

 

Laatst zag ik een vlog waarin een bookvlogger zich druk maakte over de diversiteit die mistte in Young Adult boeken. Ze gaf aan dat het altijd om hetzelfde type meisje ging, die voor dezelfde type jongen ging. Één van de dingen die ze zei, die me is bijgebleven, is dat beide hoofdpersonages (bijna) altijd blank zijn.

Geen zorgen, dit is geen blog om een discussie op te laaien of de mening van deze vlogger wel of niet klopt, en zo ja, of daar iets aan zou moeten veranderen. Dit blog gaat over het schrijven verschillende soorten personages, om het aanbrengen van diversiteit in je verhaal. En dat hangt allemaal samen met wat Mark Twain al zei: “Write what you know.”

Jijzelf als hoofdpersonage?

Het is een gemakkelijke reactie op Twain’s opmerking. Jij weet hoe het is om in jouw huidskleur, jouw geslacht, jouw leeftijd te zitten en dus is het logisch dat je jouw hoofdpersonage diezelfde karakteristieken meegeeft. Een beginnende schrijver kiest vaak voor deze route en daar is helemaal niets mis mee.

De quote van Mark Twain is, naar mijn mening, op niets anders gebaseerd dan op het doen van research. Er zijn genoeg schrijvers die schrijven vanuit een personage die niets op henzelf lijkt. En toch weten ze de personages steengoed uit de hoek te krijgen.

Hoe doen ze dat, vraag je?

Research

Het is een woord dat je als schrijver niet ongewoon is. Voor elk verhaal doe je research. Schrijf je over de Tweede Wereldoorlog, dan kijk je filmpjes op YouTube, browse je door verschillende foto’s van bijvoorbeeld het leger en lees je de verhalen van de mensen die het meemaakten.

Dit geldt ook als je schrijft over iemand met een andere huidskleur dan jouzelf. Lees de ervaringen online, ga een gesprek aan, vraag advies in een schrijfgroep online. Wil je schrijven over een Moslim, of over een lesbienne, praat dan met een Moslim of met een lesbienne. Niemand kan je beter vertellen hoe het is om op te groeien als Moslim, dan een Moslim. Of hoe het is om uit de kast te komen als lesbienne naar je ouders, dan een lesbienne.

Stel de ‘domme’ vragen. Probeer je in de ander te verplaatsen. En vraag of de ander wil meedenken in de scènes waar je moeite mee hebt.

Stereotypes

Één van de meest gehoorde redenen waarom schrijvers niet graag vanuit een ander geslacht, etniciteit of religie schrijven, is omdat ze geen fouten willen maken. Ze willen niet dat hun personages als stereotypes or karikaturen overkomen. Het is een begrijpelijke redenatie.

Waar de reden echter de plank misslaat is bij de basis. Alle mensen, welk geslacht, welke etniciteit, of welke religie ze ook hebben; het zijn mensen. Ieder mens heeft gevoel, ieder mens heeft angsten. Benadruk die kant in plaats van het richten op de typische manier waarop mensen praten of hoe mensen zich gedragen.

Natuurlijk is het belangrijk dat je als schrijver de personages goed uit de verf laat komen in hun eigen vel, hun opvattingen en hun geloof, maar dat is niet het belangrijkst. Je wilt als eerste je personages als mens laten overkomen.

Authenticiteit

Zelfs al doe je je research, zelfs al heb je je personages zo goed mogelijk weten over te brengen, dan nog kun je de plank misslaan in de ogen van sommige lezer. En dat kan je doen twijfelen over je verhaal of het level van research dat je vooraf hebt gedaan. Had je dan toch elk detail moeten bespreken met iemand die zich identificeert op dezelfde wijze als jouw hoofdpersonage?

Het korte antwoord daarop is: nee.

Het wat langere antwoord is: er zijn altijd mensen die zich niet herkennen in jouw personages, ook al zien ze er hetzelfde uit of hebben ze (grotendeels) dezelfde opvattingen. Ik lees soms ook een verhaal over iemand die eruit ziet als ik, en (grotendeels) hetzelfde heeft meegemaakt. Maar als ik lees hoe zij dan tegen de wereld aankijkt of welke acties ze uitvoert, dan denk ik ‘dat zou ik nooit doen.’

Mensen mogen er dan wel hetzelfde uitzien, maar ze zijn toch allemaal hun eigen individu. Doe je research vooraf, laat mensen – die overeenkomen met jouw personage – het verhaal vooraf lezen en beoordelen en als jij denkt dat je alles hebt gedaan wat je kon doen om jouw personage zo authentiek mogelijk naar buiten te krijgen, dan is dat het enige wat belangrijk is.

Fantastisch schrijfplezier gewenst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *